ประเภทเกลือ: เกลือโคเชอร์, เกลือโต๊ะ, เกลือทะเล และเกลือหยาบสำหรับโรยหน้า

เกลือทั้งหมดคือโซเดียมคลอไรด์ — สิ่งที่ต่างกันคือขนาดผลึก ควรใช้เกลือโคเชอร์ เกลือโต๊ะ เกลือทะเล หรือเกลือเกล็ดเมื่อใด และการแปลงค่าที่ป้องกันไม่ให้ใส่เกลือมากเกินไป

เดินไปตาม aisle เกลือแล้วคุณจะเจอกล่องหลายสิบยี่ห้อที่อ้างถึงจุดประสงค์ต่างกัน นี่คือความจริงที่ปลดปล่อย: เมื่อละลายในอาหาร เกลือบริสุทธิ์ล้วนๆ มีรสชาติเหมือนกันโดยพื้นฐาน — ความแตกต่างอยู่ที่ขนาดผลึก รูปร่าง สารเติมแต่ง และราคา สิ่งที่สำคัญคือการจับคู่เกลือกับหน้าที่: เกลือสำหรับปรุงที่หยิบได้ เกลือสำหรับตวงที่ทำงานได้ predictable และเกลือสำหรับโรยหน้าที่มีความกรุบ สามชนิดนี้ครอบคลุมทุกอย่าง

เกลือที่คุณต้องการเพียงสามชนิด

เกลือหน้าที่ทำไม
เกลือโคเชอร์ (Diamond Crystal หรือ Morton)ทำอาหารประจำวันหยาบ ไม่มีสารเติมแต่ง จับและโรยได้สะดวก
เกลือโต๊ะหรือเกลือทะเลแบบละเอียดการอบ การตวงละลายเร็ว บรรจุลงในช้อนได้สม่ำเสมอ
เกลือทะเลเกล็ด (สไตล์ Maldon)โรยหน้าผลึกทรงพีระมิดกรุบกรอบ เพิ่มเนื้อสัมผัสและรสชาติเค็มที่ระเบิดออกมา

ทุกอย่างที่เหลือ — เกลือหิมาลายันสีชมพู เกลือรมควัน เกลือลาวาสีดำ — เป็นเครื่องปรุงที่มีเรื่องราว ไม่ใช่ความจำเป็น ซื้อเพื่อความสนุก ไม่ซื้อเพราะจำเป็น ไม่มีจานใดต้องการพวกมัน

การแปลงค่าที่ป้องกันความผิดพลาด

เพราะผลึกมีขนาดต่างกัน หนึ่งช้อนโต๊ะของเกลือชนิดหนึ่งไม่ใช่หนึ่งช้อนโต๊ะของอีกชนิด — นี่คือข้อผิดพลาดเรื่องเกลืออันดับ #1 เกลือโคเชอร์ Diamond Crystal ร่วน (มีเกลือต่อช้อนประมาณครึ่งหนึ่งของเกลือโต๊ะ); เกลือโคเชอร์ Morton หนาแน่นกว่า; เกลือโต๊ะละเอียดบรรจุแน่นที่สุด การแปลงที่ปลอดภัยคือ:

  • 1 ช้อนโต๊ะเกลือโคเชอร์ Diamond Crystal ≈ 2 ช้อนชาเกลือโคเชอร์ Morton ≈ 1.5-2 ช้อนชาเกลือโต๊ะละเอียด
  • เมื่อสูตรอาหารระบุแค่ "1 ช้อนโต๊ะ เกลือ" โดยไม่ระบุชนิด มักหมายถึง Diamond Crystal — หากใช้เกลือโต๊ะแทน 1:1 ปริมาณเกลือจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
  • สำหรับน้ำเกลือและการอบ ตวงเกลือเป็นกรัม — น้ำหนักเท่ากันทุกยี่ห้อและตัดการเดาออกทั้งหมด

เกลือโคเชอร์: ตัวหลัก มีข้อควรระวังหนึ่งข้อ

เกลือโคเชอร์ได้สถานะนี้มาอย่างสมเหตุสมผล: ไม่มีสารเติมแต่ง ละลายสะอาด มีเกล็ดให้เห็นและสัมผัสได้ขณะปรุง — การหยิบด้วยนิ้วให้ควบคุมได้ดีกว่าการเขย่า จุดที่ต้องระวังคือความแตกต่างระหว่างยี่ห้อ: Diamond Crystal และ Morton มีความหนาแน่นต่างกันมากจนสูตรที่เขียนสำหรับยี่ห้อหนึ่งอาจให้เกลือมากหรือน้อยเกินไปเมื่อใช้กับอีกยี่ห้อ เลือกยี่ห้อหนึ่งเป็นเกลือประจำบ้านและเรียนรู้ความแรงของมัน; แปลงค่าเมื่อใช้สูตรจากอีกค่าย

เมื่อเกลือสำหรับโรยหน้าคุ้มค่ากับราคา

เกลือทะเลเกล็ดคือเกลือหรูเพียงชนิดเดียวที่คุ้มค่าซื้อ เพราะหน้าที่ของมันคือเนื้อสัมผัส ไม่ใช่แค่ความเค็ม — โรยบนมะเขือเทศหั่นชิ้น คุกกี้ช็อกโกแลตชิป สเต็กย่าง หรืออะโวคาโดโทสต์ ผลึกจะกรุบและละลายเป็นจังหวะที่เกลือละเอียดเลียนแบบไม่ได้ ใช้เฉพาะจุดที่เกลือยังมองเห็นและแห้งอยู่ เมื่อละลายในซุป กล่องขนาด $10 ก็ทำงานได้เหมือนแบบราคาถูก ความแตกต่างระหว่างเกลือที่มีไอโอดีนกับไม่มีไอโอดีนสำคัญเพียงที่เดียว: การหมักและดอง เพราะไอโอดีนอาจยับยั้งจุลินทรีย์และทำให้น้ำเกลือขุ่น — นอกนั้นปรุงด้วยสิ่งที่หาได้

จริงๆ แล้วควรใส่เกลือเท่าไหร่

เป็นจุดเริ่มต้นสำหรับอาหารคาว: ประมาณ 1 ช้อนชาของเกลือโคเชอร์ Diamond Crystal ต่อน้ำหนักเนื้อหรือผักหนึ่งปอนด์ และ 1 ช้อนโต๊ะต่อน้ำ 2 ควอร์ตสำหรับต้มพาสตาหรือน้ำลวก — แล้วชิมและปรับตาม Professional food มักมีเกลือประมาณ 1% โดยน้ำหนัก ทักษะที่แท้จริงคือการชิมในทุกขั้นตอน เติมเกลือแต่เนิ่นพอให้ละลายและกลมกลืน แล้วจบด้วยการชิม ไม่ใช่การตวง

สรุปสำคัญ: ใช้เกลือโคเชอร์สำหรับปรุงอาหาร เกลือละเอียดสำหรับอบ เกลือเกล็ดสำหรับโรยหน้า ระวังการแปลงยี่ห้อ ตวงเกลือด้วยน้ำหนักสำหรับน้ำเกลือ และลงทุนเฉพาะเกลือเกล็ดสำหรับโรยหน้า — ความกรุบกรอบคือสิ่งเดียวที่เกลือราคาถูกเลียนแบบไม่ได้

ทักษะเรื่องเกลือมีครึ่งหนึ่งอยู่ที่ชนิด อีกครึ่งอยู่ที่เทคนิค — วิธีเติมเกลือให้ถูกวิธี ครอบคลุมทั้งเวลาและการชิม และจุดที่เกลือแสดงบทบาทชัดเจนที่สุดคือน้ำเกลือ: วิทยาศาสตร์ของการแช่ในน้ำเกลือ พร้อมเครื่องคำนวณ