กระเทียม: ปอกให้เร็ว หั่นละเอียดให้ถูก และย่างให้หวาน
กระเทียมขมไหม้; กระเทียมจืดใส่ช้าเกินไป บดและปอกในไม่กี่วินาที สับโดยไม่ขม คั่วทั้งหัวให้หวาน เก็บรักษาอย่างถูกวิธี
กระเทียมเป็นเครื่องปรุงรสที่ใช้บ่อยที่สุดในครัวตะวันตกและมักถูกจัดการผิดพลาด:ไหม้ขมในน้ำมันที่ร้อนเกินไป หรือใส่ช้าเกินไปจนยังคงดิบและขม รสของกระเทียมไม่ใช่สิ่งเดียว — มันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงขึ้นอยู่กับวิธีที่คุณหั่นและปรุง ยิ่งหั่นละเอียด รสฉุนยิ่งแรง ยิ่งปรุงนาน รสยิ่งหวาน กฎข้อเดียวนี้คือคำอธิบายของเทคนิคกระเทียมทุกชนิด
ปอกในไม่กี่วินาที: วิธีบดและเขย่า
สำหรับกระเทียมเพียงไม่กี่กลีบ ให้ทุบแต่ละกลีบด้วยด้านแบนของมีด — ผิวจะหลุดออกและกลีบที่บอบช้ำพร้อมลงกระทะแล้ว สำหรับหัวใหญ่ วิธีเขย่าในสองชามได้ผลจริง: แยกกลีบออก กักเก็บระหว่างชามโลหะสองใบ แล้วเขย่าแรงๆ เป็นเวลา 15 วินาที — ผิวส่วนใหญ่จะหลุดออกอย่างสะอาด เลือกหัวที่แน่น หนัก และผิวแน่น หัวที่เบา งอก หรือนิ่มคือหัวเก่าและรสชาติไม่ดี และหลีกเลี่ยงกระเทียมปอกสำเร็จรูปเมื่อรสชาติสำคัญ — กระเทียมปอกแล้วจะเกิดออกซิเดชันและรสขมภายในไม่กี่วัน
ขนาดการหั่น = ความแรงของรสชาติ
| ตัด | รสชาติ | ใช้สำหรับ |
|---|---|---|
| ทุบทั้งหัว | อ่อน, ให้อาหารซึม | น้ำมันปรุงรส, คั่ว, ตุ๋น (นำออกหลังปรุงเสร็จ) |
| หั่นแว่น | อ่อนโยน หวาน | ซอสเคี่ยว, อลิโอ อลิโอ, คอนฟิต |
| สับละเอียด | รสจัดปานกลาง | ผัดประจำวัน, เครื่องหมัก, น้ำสลัด |
| พาสต์ (บดกับเกลือ) | แรงที่สุด, กระจายไปทุกที่ | ไอโอไล, เครื่องหมัก, เซซาร์, ขนมปังกระเทียม |
| บด | ขม, รสเดียว | จริงไหม? แทนที่จะบด ให้สับละเอียด — การบดทำให้เซลล์ทุกเซลล์แตกพร้อมกัน |
เคมีเบื้องหลัง: การหั่นทำให้เซลล์แตกและสร้างอัลลิซิน ซึ่งเป็นสารให้รสฉุน การทำลายเซลล์มากขึ้นหมายถึงความฉุนมากขึ้น — นั่นคือเหตุผลที่พาสต์กระเทียมไหม้เร็วกว่าชิ้นหั่นจากกลีบเดียวกัน และทำไมการใส่กระเทียมในขั้นตอนต่างกันของอาหารหนึ่งจานจึงให้รสชาติเหมือนส่วนผสมคนละชนิด
ความร้อน: กระเทียมไหม้เร็ว
กระเทียมสับละเอียดไหม้ในเวลาน้อยกว่าหนึ่งนาทีบนไฟแรง — กระเทียมสีน้ำตาลคือกระเทียมขม และไม่มีทางแก้ไขนอกจากเริ่มใหม่ ใส่กระเทียมสับละเอียดหลังจากหอมหัวใหญ่สุกแล้ว ไม่ใช่ใส่พร้อมกัน และให้เวลาเพียง 30-60 วินาทีจนหอมก่อนจะใส่ของเหลวหรือส่วนผสมอื่น สำหรับการทำอาหารไฟแรง (ผัด, การทอดผิว) ให้ใช้ชิ้นใหญ่กว่า (บดทั้งกลีบหรือหั่น) ที่ทนความร้อนได้ หรือใส่กระเทียมในขั้นตอนสุดท้าย สีทองอ่อนคือเป้าหมาย; สีเข้มกว่านั้นให้ทิ้งลงถัง ไม่ใส่ในจาน
คั่ว: กระเทียมจะกลายเป็นขนมหวาน
หัวหนึ่งหัวที่คั่วที่ 400°F (200°C) เป็นเวลา 35-40 นาที (ตัดส่วนบนออก ราดน้ำมัน ห่อด้วยฟอยล์) จะเปลี่ยนเป็น พาสต์หวาน นุ่ม spread ได้ คaramelized — สารขมจะอ่อนลงเป็นความหวานลึก บีบกลีบใส่ขนมปัง บดผสมมันบด ตีลงในน้ำสลัด หรือคนลงในพาสต้า คั่วสองหัว whenever เปิดเตาอบ; กระเทียมคั่วเก็บได้หนึ่งสัปดาห์ในตู้เย็นภายใต้้ำมัน และยกระดับทุกสิ่งที่มันสัมผัส
ต้นสีเขียวและการเก็บรักษา
ต้นสีเขียวในกระเทียมเก่าให้รสขม — หั่นกลีบและดึงออกสำหรับการใช้แบบดิบหรือปรุงอ่อนๆ (ในการตุ๋นนาน ให้ข้ามมัน) เก็บหัว ในที่เย็น มืด แห้ง และถ่ายเทอากาศ — ตะกร้าบนเคาน์เตอร์ ห้ามในตู้เย็น (ความเย็น + ความชื้น = ต้นงอก) และห้ามในถุงพลาสติกปิดสนิท (ความชื้นที่ติดอยู่ = รา) หัวที่เก็บรักษาอย่างถูกต้องจะเก็บได้หลายสัปดาห์
สรุปสำคัญ: การหั่นละเอียดให้รสฉุน การปรุงนานให้รสหวาน บดเพื่อปอก สับละเอียดสำหรับรสจัดในชีวิตประจำวัน ใส่ในกระทะร้อนในขั้นตอนสุดท้าย และคั่วทั้งหัวให้กลายเป็นขนมหวาน กระเทียมตอบแทนผู้ปรุงที่เคารพตัวแปรทั้งสองของมัน
กระเทียมเป็นครึ่งหนึ่งของพื้นฐานเครื่องหอม — หอมหัวใหญ่คาราเมล ครอบคลุมคู่หูของมันในเชิงลึก และสำหรับวิธีที่เครื่องหอมสร้างอาหารจากล่างขึ้นบน การสร้างรสชาติด้วยการจัดชั้น คือบทเรียนระดับปรมาจารย์